دانشمندان علوم اعصاب از دانشکده پزشکی دانشگاه کاتولیک و بنیاد پلی کلینیک A. Gemelli IRCCS دریافتند که ورزش شدید می تواند سیر بیماری پارکینسون را کند کند. این یافته می تواند راه را برای رویکردهای جدید غیر دارویی هموار کند. این مطالعه با عنوان “ورزش فشرده علائم حرکتی و شناختی را در بیماری پارکینسون با بازیابی شکل پذیری سیناپس مخطط بهبود می بخشد” در مجله Science Advances منتشر شده است.
تحقیقات قبلی نشان داده است که فعالیت بدنی فشرده با افزایش تولید یک فاکتور رشد حیاتی، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) مرتبط است. نویسندگان توانستند این پدیده را در پاسخ به یک پروتکل چهار هفتهای تمرین با تردمیل در مدل حیوانی بیماری پارکینسون در مراحل اولیه بازتولید کنند و برای اولین بار نشان دهند که چگونه این عامل نوروتروفیک تأثیرات مفید فعالیت بدنی را تعیین میکند.
اثر اصلی مشاهده شده در پاسخ به جلسات روزانه تمرین با تردمیل، کاهش انتشار توده های alpha-synuclein پاتولوژیک است که در بیماری پارکینسون منجر به اختلال تدریجی و پیشرونده نورون ها در نواحی خاص مغز می شود .
اثر محافظت عصبی فعالیت بدنی با بقای نورونهایی که انتقالدهنده عصبی دوپامین را آزاد میکنند و متعاقباً با توانایی نورونهای جسم مخطط برای بیان نوعی انعطافپذیری وابسته به دوپامین مرتبط است، جنبههایی که در غیر این صورت توسط بیماری مختل میشوند. در نتیجه، کنترل حرکتی و یادگیری بصری-فضایی، که به فعالیت nigrostriatal بستگی دارد، در حیواناتی که تمرینات فشرده انجام می دهند حفظ می شود. دانشمندان علوم اعصاب همچنین دریافتهاند که BDNF، که سطوح آن با ورزش افزایش مییابد، با گیرنده NMDA گلوتامات تعامل میکند و نورونهای موجود در جسم مخطط را قادر میسازد تا به محرکها به طور موثر پاسخ دهند، با اثراتی که فراتر از تمرین ادامه مییابد.
https://medicalxpress.coml
More information: Gioia Marino et al, Intensive exercise ameliorates motor and cognitive symptoms in experimental Parkinson’s disease restoring striatal synaptic plasticity, Science Advances (2023). DOI: 10.1126/sciadv.adh1403. www.science.org/doi/10.1126/sciadv.adh1403



